طراحی الگوی راهبردی نوآوری اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران با رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی - کمی

نویسنده

دکتری مدیریت راهبردی دانش دانشگاه عالی دفاع ملی

چکیده

هدف اصلی این تحقیق طراحی الگوی راهبردی نوآوری اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران است. تحقیق از نظر هدف کاربردی- توسعه‌ای و برحسب روش گردآوری اطلاعات، پیمایشی است. جامعة آماری تحقیق شامل 25 نفر از خبرگان صاحب‌نظر دارای سوابق تجربی، مدیریتی و علمی در حوزة نوآوری و امور اجتماعی در نظام جمهوری اسلامی ایران است که به‌صورت هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. داده‌های تحقیق از طریق مطالعة کتابخانه‌ای و پرسشنامه گردآوری شد که به احصای ابعاد هشت‌گانة کلان الگو منجر شد. تحلیل عاملی ابعاد با استفاده از نرم‌افزار «اسمارت پی آل اس» انجام گرفت. درادامه، به‌منظور تعیین رابطه بین ابعاد و سطح‌بندی آن‌ها از مدل‌سازی ساختاری تفسیری استفاده شد. نتایج نشان داد بر مبنای معیارهای «قدرت هدایت» و «وابستگی»، بعد «مبانی ارزشی» به‌عنوان متغیر مستقل کلیدی مانند سنگ زیربنای الگو در سطح چهارم؛ «فضای اجتماعی» در سطح سوم؛ «ساختارها و نهادها»، «منابع» و «چارچوب خط‌مشی و سیاست‌گذاری‌ها» به‌عنوان متغیرهای پیونددهنده در سطح دوم و درنهایت «محتوا»، «فرایند» و «حکمرانی و ظرفیت‌سازی» به‌عنوان متغیرهای وابسته در سطح اول قرار دارند.
 

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Designing the Strategic Model of Social Innovation in the Islamic Republic of Iran with Structural Equation Modeling Approach

نویسنده [English]

  • Mehran Keshtkar Haranaki
Ph.D. in Strategic Knowledge Management, Supreme National Defense University
چکیده [English]

 
The aim of this research is to design an strategic model of social innovation in the Islamic Republic of Iran. This research, in terms of  purpose, is developmental- functional, and in terms of data collection is a survey. The statistical populations includes 25 experts with practical experience, scientific management and innovation in the field of social affairs in the Islamic Republic of Iran which were selected by targeted and snowball sampling method. After conducting exploratory studies and consulting the experts, eight dimensions of the macro pattern were extracted. Using the software "Smart PLS" factor analysis was performed. In order to determine the relationship between dimensions and ranking them, Interpretive Structural Modeling was used. The results showed that based on the criteria of "Conductivity impact" and " Dependence", "Foundation's values", as the key independent variable are at the fourth level, the "Social Climate", at the third level, the dimensions of "Structures and institutions", "Resources" and "Policy framework", as Joiner variables at the second level, and finally "Content", "Process" and "Governance and capacity building", as the dependent variables are at the first level.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Social innovation
  • Strategic model
  • SEM

حبیب‌پور، کرم و رضا صفری (1390)، راهنمای جامع کاربرد SPSS در تحقیقات پیمایشی، چاپ چهارم، نشر لویه، تهران.

داوری، علی و آرش رضازاده (1393)، مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار PLS، چاپ سوم، جهاد دانشگاهی، تهران.

کشتکار هرانکی، مهران (1395)، طراحی الگوی راهبردی نوآوری اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران، رسالة دکتری، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران.

مبینی دهکردی، علی و مهران کشتکار هرانکی (1394)، «نوآوری اجتماعی: کنکاشی بر مفهوم‌سازی مبتنی بر تحلیل محتوای تعاریف»، مدیریت نوآوری، دورة چهارم، شمارة 2: 115- 134.

مبینی دهکردی، علی و مهران کشتکار هرانکی (1395)، «فراترکیب مدل‌های نوآوری اجتماعی»، برنامه‌ریزی رفاه و توسعه اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی، سال هفتم، شمارة 26: 101- 138.

داودی، نازی، اکبری، مرتضی و حمید پاداش (1395)، «شناسایی و اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر موفقیت نوآوری باز در شرکت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT)»، توسعه کارآفرینی، دورة نهم، شمارة 1: 239- 256.

Aloini,D., Dulmin, R., Mininno, V. (2012). Risk assessment in ERP projects.information Systems, 37(3), 183-199.

Bassi, A., Ecchia, G., Guerra, A. (2016). Social Innovation Policies with the Involvement of Social Economy Organizations. Survey Evidence from European Countries. A working paper of the project: “Innovative Social Investment: Strengthening communities in Europe” (InnoSI), European Commission – Horizon 2020, European Commission, Research Executive Agency, Brussels 2016.

Bund, E.; Hubrich, D.; Schmitz, B.; Mildenberger, G.; Krlev, G. (2013). Blueprint of Social Innovation Metrics., available on: www.tepsie.eu

Butkeviciene E., (2009). Social innovation in Rural Communicationes: Methodological Framework and Empirical Evidence, Social Sciences/ Socialiniai Mokslai. 1 (63), 80-88.

Domanski, D., Howaldt, J.& Schröder, A. (2017). Social Innovation in Latin America, available on: http://www.tandfonline.com

Faisal, M. N., Banwet, D.K. & Shankar, R., (2006), “Supply Chain Risk Mitigation: Modeling the Enablers”, Business Process Management Journal, 12 (4), 535-552.

Goldenberg, M., Kamoji, W., Orton, L., Williamson, M. (2009), Social Innovation in Canada: An Update, CPRN Research Report | September 2009.

Grice, J., Davies A., Patrik R., Norman, W. (2012). Defining social innovation, TEPSIE.D1.1.Report. available on www.youngfoundation.org.

Hahn, Johannes, Andor, Laszlo, (2013). “Guide to social innovation”, available on http://ec.europa.eu.

Hamalainen, T. J.; Heiskala, R. (Eds.), (2007). Social Innovations, Institutional Change and Economic Performance: Making Sense of Structural Adjustment Processes in Industrial Sectors, Regions and Societies, Edward Elgar Publishing, Cheltenham, UK.

Hamerlinck, L..R.E. (2010). Social Innovation, Beyond the hype, Tilburg School of Social and Behavioral Sciences,

Hansson, J., Bjork, F., Lundborg, D., Olofsson, L. (2014), An Ecosystem for Social Innovation in Sweden, Published by Lund University, available on: https://dspace.mah.se

Herrera M.E., Alarilla C. M. (2013). Social Innovation: Business Invention and Social Solutions, Asian Institute of Management, Working Paper 13 ― 007, avalaible on www.aim.edu.

Howaldt, J., Michael S. (2010), Social Innovation: Concepts, research fields and international trends. In Studies for Innovation in a Modern Working Environment – International Monitoring, vol. 5, ed. Klaus Henning and Frank Hees. Aachen: Eigenverlag.

Hubert,A. (2010). Empowering people, driving change: Social innovation in the European Union, European Union, available on http://europa.eu.

Hulland, J. (1999), Use of partial least squares (PLS) in strategic management research: a review of four recent studies, strategic management journal, 20 (2), 195-204.

Kannan G., Haq AN., Sasikumar P. Arunachalam S. (2008). Analysis and selection of green suppliers using interpretative structural modeling and analytic hierarchy process. Management and Decision Making, 9(2): 163–82.

Millard, J. (2012). Report on the development of online networking tools (PDF), A deliverable of the project: TEPSIE, European Commission – 7th Framework Programme, Brussels: European Commission, DG Research

Moulaert, F., & Lille, F. (2007). Social innovation, governance and community building (SINGOCOM), EU Research on Social Sciences and Humanities. available at:

http://cordis.europa.eu/documents/documentlibrary/100123951EN6.pdf

Mulgan, G., Tucker, S. Ali, R., Sanders, B. (2007). Social Innovation. What it is, why it matters and how it can be accelerated, The Young Foundation.

Murray, R., Caulier,G., Mulgan, G. (2010). The Open Book of Social Innovation, the Young Foundation and NESTA.

Ngonzi, T.T. (2016). Theorizing ICT-based social innovation on development in the context of developing countries of Africa. Doctoral dissertation, University of Cape Town. available on: https://www.researchgate.net

Nikula, J., Kopoteva, I., Niska, M., Butkeviciene, E. Granberg, L. (eds.) (2011). Social innovations and social partnerships in Finland, Russia and Lithuania. Helsinki: Kikimora Publications, available on: http://www.helsinki.fi

Norman W., Russell C. Clarke K., Mackin D. (2013). Growing Social Innovation in Northern IRELAND, The Young Foundation Report, available on: http://youngfoundation.org

Noya, A. (2010). Social Entrepreneurship and Social Innovation, Chapter 5 in SMEs entrepreneurship and innovation. OECD, Paris.

OECD (2016). Social Innovation Policy Framework for Croatia. Available on www.oecd.org

Osburg, T., Schmidpeter, R. (2013). Social Innovation: Solutions for a Sustainable Future, Springer Heidelberg New York Dordrecht London.

Phillis J.A.Jr., Deiglmeier K., Miller D.T. (2008). Rediscovering Social Innovation, Stanford Social Innovation Review, 6(4), 34–43.

Poll, E., Ville, S. (2009). Social innovation: Buzz word or enduring term?. School of Economics, University of Wollongong, The Journal of Socio-Economics, 38 (6), 878–885

Pot, F. (2011).Workplace innovation for better jobs and performance, In International Journal of Productivity and Performance Management, 60 (4), pp. 404–415.

Pulford, L. Nordstokka, K., Friesen, C., Sigaloff, C., Moerbeek, K., and van Loon, L. (2011). Co-creation Guide: Realising Social Innovation Together, London, Social Innovation eXchange

Ravi, V., Shankar, R., Tiwari, M.K., (2005), Productivity Improvement of a Computer Hardware Supply Chain. International Journal of Productivity and Performance Management, 54 (4), 239-255.

Rehfeld, D., Terstriep, J., Welchhoff J., Alijani, Sh. (2015). Comparative Report on Social Innovation Framework, Available on http://www.simpact-project.eu/publications

Šebestová, J., Palová, Z. (2017). Support of Social Innovations: Case of the Czech Republic, Public Sector Entrepreneurship and the Integration of Innovative Business Models, available on: http://www.igi-global.com.

Social Innovation eXchange (SIX). (2010). Study on Social Innovation, Young Foundation. available at:http://youngfoundation.org

Social Innovation: Que Vadis?, Tilburg School of Social and Behavioral Sciences.

The Young Foundation, (2012). Social Innovation Overview - Part I: Defining social innovation, A deliverable of the project: “The theoretical, empirical and policy foundations for building social innovation in Europe” (TEPSIE), European Commission – 7th Framework Programme, Brussels: European Commission, DG Research, Report: Defining social innovation.