دانشکده کارآفرینی فصلنامه علمی پژوهشی توسعه کارآفرینی 2008-2266 11 2 2018 08 23 The Effect of Entrepreneurial Orientation on Strategic Learning: Defining the Role of Effectuation Strategy تأثیر گرایش کارآفرینانه بر یادگیری راهبردی: تبیین نقش راهبرد اثرسازی 301 320 68086 10.22059/jed.2018.258325.652598 FA سمیه تقوایی دانشجوی دکتری کارآفرینی دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران سیدرضا حجازی دانشیار دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران Journal Article 2018 04 19 This research studies the role of effectuation strategy on strategic learning by focusing on the role of effectuation strategy. Strategic learning involves the firm's ability to create, collect, and interpret strategic knowledge and act on that knowledge in order to make strategic change. While existing literature introduces strategic learning as the inevitable consequences of an entrepreneurial orientation, there are conflicting results in literature if formal approach or flexible approach of strategy formation has a positive impact on this relationship. The present study focuses on effectuation strategy as a flexible and control-based orientation in developing a strategy and studies the mediating role of effectuation strategy in the relationship between entrepreneurial orientation and strategic learning. This study is a applicable research and descriptive/correlation research. The data of this study were collected through distribution of standard questionnaires among the owners and senior managers of 210 knowledge-based firms in the field of information technology that were selected randomly from 444 cases. In order to test the research hypotheses, we use structural equation modeling for quantitative data analysis using Smat PLS 03 software. The results of the data analysis show that in a firm with an entrepreneurial orientation, the adoption of effectual strategies of experimentation and flexibility positively affects strategic learning whereas effectual strategy of pre-commitment negatively affects strategic learning. این پژوهش به مطالعه تاثیر گرایش کارآفرینانه بر یادگیری استراتژیک با تاکید بر نقش استراتژی اثرسازی می‌پردازد. یادگیری استراتژیک در بردارنده توانایی بنگاه در ایجاد، تجمیع و تفسیر دانش استراتژیک و عمل بر مبنای آن دانش بمنظور ایجاد تغییر استراتژیک است. در حالیکه ادبیات موجود، یادگیری استراتژیک را بعنوان نتیجه اجتناب‌ناپذیر گرایش کارآفرینانه معرفی می‌کند اما هنوز در مورد اینکه کدامیک از دو رویکرد رسمی و منعطف در ایجاد استراتژی تاثیر مثبتی بر این رابطه دارد، نتایج متناقضی در ادبیات دیده می‌شود. پژوهش حاضر با تمرکز بر استراتژی اثرسازی بعنوان یک رویکرد منعطف و مبتنی بر کنترل در ایجاد استراتژی به مطالعه نقش میانجی آن در رابطه بین گرایش کارآفرینانه و یادگیری استراتژیک می‌پردازد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی- همبستگی می‌باشد. داده‌های این پژوهش از طریق توزیع پرسشنامه استاندارد در میان مالکان و مدیران ارشد ۲۱۰ مورد از شرکتهای دانش بنیان حوزه فناوری اطلاعات که بطور تصادفی از بین ۴۴۴ مورد انتخاب شده‌اند، جمع‌آوری شده است. به منظور آزمون فرضیه‌های پژوهش از روش مدلسازی معادلات ساختاری (با استفاده از نرم‌افزار Smart PLS.03) برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‌های کمی استفاده کرده‌ایم. نتایج نشان می‌دهند که در یک بنگاه با گرایش کارآفرینانه، اتخاذ استراتژیهای اثرسازانه تجربه‌گرایی وانعطاف‌پذیری بطور مثبت و استراتژی پیش تعهد به طور منفی، بر یادگیری استراتژیک اثر می‌گذارند. https://jed.ut.ac.ir/article_68086_a59462ac37d1f656e3f24f1da45d159d.pdf