دانشکده کارآفرینی فصلنامه علمی پژوهشی توسعه کارآفرینی 2008-2266 دانشکده کارآفرینی 133 10.22059/jed.2020.275771.652903 مقالات پژوهشی آمیخته شناسایی و تحلیل عوامل پیش برنده ارتقاء جذابیت مقصد جهت توسعه کسب و کارهای گردشگری پزشکی شناسایی و تحلیل عوامل پیش برنده ارتقاء جذابیت مقصد جهت توسعه کسب و کارهای گردشگری پزشکی احمدپور داریانی محمود دانشیار دانشکده کارآفرینی محمدکاظمی رضا دانشیار گروه کسب و کار، دانشکده کارآفرینی خادمی مهدی موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی رضائی رضا دانشجوی دکتری دانشکده کارآفرینی 20 02 2020 12 4 500 481 20 02 2019 16 05 2019 Copyright © 2020, دانشکده کارآفرینی. 2020 https://jed.ut.ac.ir/article_75470.html

پژوهش حاضر با هدف تحلیل عوامل مؤثر بر ارتقاء جذابیت مقصد  برای توسعه  کسب‌وکارهای حوزه گردشگری پزشکی در ایران انجام شده است. این پژوهش براساس هدف، کاربردی و از نظر  روش‌شناسی، آمیخته- اکتشافی (کیفی-کمّی) است. جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی شامل خبرگان دانشگاهی در حوزه گردشگری پزشکی و مدیران بیمارستانی، و در بخش کّمی شامل  بیماران خارجی است که برای درمان به شهر تهران پذیرش  گرفته‌اند.  35  مؤلفه نهایی جذابیت یک کشور به‌عنوان مقصد گردشگری پزشکی از میان 85  مؤلفه استخراجی حاصل از مرور ادبیات و پژوهش‌های مشابه و سه دور تکرار روش دلفی به‌دست آمد.  مؤلفه‌های نهایی در هشت عامل اصلی  کشور مقصد (شرایط عامل)، شرایط تقاضا، رقابت‌پذیری، نگرش دولت، عوامل اجتماعی- فرهنگی، عوامل اطلاعاتی و بازاریابی، عوامل مرتبط با درمان(خدمات و امکانات پزشکی) و زیرساخت‌ها و صنایع وابسته دسته‌بندی شدند. مدل پیشنهادی با روش تحلیل عاملی-تأییدی در مدلسازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار SmartPLS 2 تحلیل و برازش مناسب آن  تأیید شد. اولویت و رتبه با AHP فازی نشان داد:  عوامل مرتبط با درمان(خدمات و امکانات پزشکی) با وزن 259/0،  رقابت‌پذیری با وزن 188/0 و شرایط کشور مقصد با وزن 166/0 در میان هشت  مؤلفه اصلی، بیشترین وزن را در میان شاخص‌های جذابیت گردشگری پزشکی به‌دست آوردند.

 گردشگری پزشکی شرایط تقاضا رقابت پذیری نگرش دولت عوامل اجتماعی- فرهنگی احمدپور داریانی، محمود (1396). "شناسایی عوامل موفقیت منابع انسانی در کسب‌وکارهای کوچک و متوسط"،  توسعه کارآفرینی، 10(1): 20-1. اتقیائی، ارشام  (1392). "شناسایی فرصت‌های کارآفرینانه در گردشگری پزشکی شهر مشهد"، پایان‌‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران. ایمان‌زاده، علی؛ همراه‌زاده، ملیکا؛ جعفریان، وحیده و  جباری، کامران (1396). " تجربیات زیسته گردشگران پزشکی از درمان در بیمارستان‌های شهر تبریز"، مطالعات مدیریت گردشگری، 12(37): 25-46. جباری، علیرضا (1388). "طراحی الگوی گردشگری پزشکی ایران"، پایان‌نامه دکترای دانشکده مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران. خوارزمی، امیرعلی؛ رهنما، محمدرحیم؛ جوان، جعفر و  اجزاشکوهی، محمد (1395). "عوامل  مؤثر بر ارتقای گردشگری سلامت؛ مقایسه دیدگاه گردشگران خارجی و مدیران داخلی"، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، 8(3): 405-416. رنجنوش، راحله؛ بروجنی، حمیدضرغام و  حمیدی، ناصر (1395). "بخش‌بندی کسب‌وکارهای گردشگری پزشکی ایران از دید بیماران خارجی"،  برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری، 5(18): 72-54. شالبافان،  عالی‌اصغر(1386). "راه‌کارهای توسعه گردشگری سلامت: با رویکرد گردشگری پزشکی"،پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی. شالبافان، عالی‌اصغر و  رحمانی، زهرا (1394). "گردشگری سلامت در رویکردی جامع"، انتشارات مهکامه. گودرزی، مجید و  فیروزی، محمدعلی  (1395). گردشگری پزشکی،  تهران، نشرآراد. معبودی، محمدتقی و  حکیمی،‌هادی (1394).  "عوامل تعیین‌کننده گردشگری پزشکی؛ نمونه موردی ایران"،  برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری، 4(15): 106-80. ملکی، سعید و توانگر، معصومه (1394). "بررسی و تحلیل چالش‌های گردشگری سلامت مشهد از منظر بیماران خارجی"،  جغرافیا و توسعه فضای شهری، 3(2)؛ 153-163. نعمتی، ولی؛ ابراهیم‌پور، حبیب و  پورکریمی، پرویز (1394). "مفهوم‌سازی گردشگری سلامت در ایران (مفاهیم، مدل‌ها و نظریه‌ها)"، اولین همایش ملی گردشگری پایدار با رویکرد گردشگری ورزشی، سلامت و محیط‌زیست، اردبیل. نیک‌رفتار، طیبه؛  حسینی، الهه و  مقدم، عاطفه (1396). "شناسایی عوامل  مؤثر در جذب گردشگران پزشکی در ایران"،  فصل‌نامه مدیریت سلامت،۲۰ (۶۷) :۶۴-۷۴. هادیزاده مقدم، اکرم؛ زاهدیان‌نژاد، محمدحسین؛ قنبرزاده میاندهی، رضا و  فخارمنش، سینا (1392). "الگوی عوامل مؤثر بر انگیزه گردشگران پزشکی برای ورود به ایران"، چشم‌انداز مدیریت بازرگانی، 48: 59-79. Altin, M. M., Singal, M., & Kara, D. (2011). Consumer decision components for medical tourism: A stakeholder approach. Awadzi, W., & Panda, D. (2006). Medical tourism: Globalization and the marketing of medical services. Consortium Journal of Hospitality and Tourism, 11(1), 75-81. Badulescu, D., & Badulescu, A. (2014). Medical tourism: between entrepreneurship opportunities and bioethics boundaries: narrative review article. Iranian journal of public health, 43(4), 406. Bristow, R. S., Yang, W. T., & Lu, M. T. (2011). Sustainable medical tourism in Costa Rica. Tourism Review, 66(1/2), 107-117. Caballero-Danell S., & Mugomba C., (2007), Medical tourism and its entrepreneurial opportunities: A conceptual framework for entry into the industry. Master Thesis, Goteborg University. Carrera, P. M., & Bridges, J. F. (2006). Globalization and healthcare: understanding health and medical tourism. Expert review of pharmacoeconomics & outcomes research, 6(4), 447-454. Chang, I. C., Chou, P. C., Yeh, R. K. J., & Tseng, H. T. (2016). Factors influencing Chinese tourists’ intentions to use the Taiwan Medical Travel App. Telematics and Informatics, 33(2), 401-409. Chen P., Kung R., Huang M., Chen F., Pei L. (2012). Exploring the medical tourism development barriers and participation willingness in Taiwan: an example of mainland tourist, World academy of Science, Engineering and Technology. 6: 8-29. Creswell, J. W., & Clark, V. L. P. (2017). Designing and conducting mixed methods research- Sage publications. Fetscherin, M., & Stephano, R. M. (2016). The medical tourism index: Scale development and validation. Tourism Management, 52, 539-556. Ganguli, S., & Ebrahim, A. H. (2017). A qualitative analysis of Singapore's medical tourism competitiveness. Tourism Management Perspectives, 21, 74-84. Garcia-Altes, A. (2005). The development of health tourism services. Annals of Tourism Research, 32(1), 262-266. Harahsheh, S.S. (2002). Curative Tourism In Jordan And Its Potential Development,Thesis for the fulfillment of MA in European Tourism Management (ETM),Bournemouth University, United Kingdom,1-135. Han, H., & Hyun, S. S. (2015). Customer retention in the medical tourism industry: Impact of quality, satisfaction, trust, and price reasonableness. Tourism Management, 46, 20-29. Heung, V. C. S., Kucukusta, D., & Song, H. (2010). A conceptual model of medical tourism: implications for future research. Journal of Travel and Tourism Marketing, 27(3), 236-251. Kaur, P. (2016). Entrepreneurshıp In Medıcal Tourısm Industry. International Journal Of Information Movement, 5 (1), 22-25. Kind, S., & zu Knyphausen-Aufseß, D. (2007). What is “Business Development”?—The Case of Biotechnology. Schmalenbach Business Review, 59(2), 176-199. Lee, C. (2006). Medical tourism, an innovative opportunity for entrepreneurs. Journal of Asia Entrepreneurship and sustainability, 3(1), 3-5. Lunt, N., & Carrera, P. (2011). Systematic review of web sites for prospective medical tourists. Tourism Review, 66, 57-67. Lunt, N., Horsfall, D., & Hanefeld, J. (2016). Medical tourism: A snapshot of evidence on treatment abroad. Maturitas, 88, 37-44. Mays, R. M., de Leon Siantz, M. L., & Viehweg, S. A. (2002). Assessing cultural competence of policy organizations. Journal of Transcultural Nursing, 13(2), 139-144. Mohamad, W. N. (2016). The Effects of Service Quality, Companion's Satisfaction and Delight on Behavioural Intention in Private Hospitals for Medical Tourism (Doctoral dissertation, Universiti Sains Malaysia). Mohan, A. V., Ejnavarzala, H., & Lakshmi, C. N. (2012). University Linkages in Technology Clusters of Emerging Economies? Exploratory Case Studies from Cyberjaya, Malaysia-a Greenfield Development and Cyberabad, India? a Brownfield Development. World Technopolis Review, 1(1), 42-55. Owen, D. (2007). Silicon Valley’s secret ingredient. Manchester Business School, Spring. Pocock, N. S., & Phua, K. H. (2011). Medical tourism and policy implications for health systems: a conceptual framework from a comparative study of Thailand, Singapore and Malaysia. Globalization and health, 7(1), 1-12. Porter, M. E. (2008). The five competitive forces that shape strategy. Harvard business review, 86(1), 25-40. Pyke, S., Hartwell, H., Blake, A., & Hemingway, A. (2016). Exploring well-being as a tourism product resource. Tourism Management, 55, 94-105. Ranjan Debata, B., Sree, K., Patnaik, B., & Sankar Mahapatra, S. (2013). Evaluating medical tourism enablers with interpretive structural modeling. Benchmarking: An International Journal, 20(6), 716-743. Ricafort, K.M.F. (2011). A Study of Influencing Factors That Lead Medical Tourists to Choose Thailand Hospitals as Medical Tourism Destination (Master Disertation), Webster University, Cha-am, Thailand Seow, A. N., Choong, Y. O., Moorthy, K., & Chan, L. M. (2017). Intention to visit Malaysia for medical tourism using the antecedents of Theory of Planned Behaviour: A predictive model. International Journal of Tourism Research, 19(3), 383-393. Smith, P. C., & Forgione, D. (2007). Global outsourcing of healthcare: a medical tourism model. Journal of Information Technology Case and Application Research, 9(3),19-30. Viladrich, A., & Baron-Faust, R. (2014). Medical tourism in tango paradise: The internet branding of cosmetic surgery in Argentina. Annals of Tourism Research, 45, 116-131. Wongkit, M., & McKercher, B. (2013). Toward a typology of medical tourists: A case study of Thailand. Tourism Management, 38, 4-12._||_
دانشکده کارآفرینی فصلنامه علمی پژوهشی توسعه کارآفرینی 2008-2266 دانشکده کارآفرینی 133 10.22059/jed.2020.289506.653127 مقاله پژوهشی - کمی مقایسه‎ ی شایستگی‎ های کارآفرینانه‎ ی کارآفرینان حقوق بگیر (هیبرید) با سایر کارآفرینان و حقوق بگیران مقایسه‎ی شایستگی‎های کارآفرینانه‎ی کارآفرینان حقوق بگیر (هیبرید) با سایر کارآفرینان و حقوق بگیران حسنی ملاحت کارشناسی ارشد کارآفرینی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام مهدی زاده حسین استادیار گروه کارآفرینی و توسعه روستایی، معاونت پژوهش دانشگاه ایلام 20 02 2020 12 4 541 560 23 09 2019 20 12 2019 Copyright © 2020, دانشکده کارآفرینی. 2020 https://jed.ut.ac.ir/article_75471.html

برخی از افراد گاه بر اثر الزامات اقتصادی و یا به‌دلیل کشف فرصت‌هایی مقرون به‎صرفه، در کنار شغل حقوق‎بگیری اقدام به راه‎اندازی کسب‌وکار می‌کنند. این افراد که کارآفرینان هیبرید یا حقوق‎بگیر نامیده می‎شوند، نقش مهمی در اقتصاد و کاهش بیکاری دارند. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که آیا کارآفرینان هیبرید از نظر شایستگی‌های کارآفرینانه، با سایر کارآفرینان و حقوق‎بگیران متفاوت‌اند؟ هستند به این منظور در قالب یک مطالعة کاربردی و پیمایشی با استفاده از پرسشنامة محقق‌ساخته و مبتنی بر مدل «شایستگی کارآفرینی»، به مقایسة شایستگی‌‌های سه گروه موردمطالعه می‎پردازیم. نمونة آماری پژوهش 138نفر کارآفرین هیبرید، 142نفر کارآفرین تمام‏وقت و 140نفر حقوق‎بگیر عادی بودند که با روش نمونه‎گیری گلوله برفی و تصادفی انتخاب شدند. نتایج آزمون مقایسة میانگین یک‌طرفه واریانس و شفه در نرم‏افزار SPSS نشان داد: درحالی‌که کارآفرینان هیبرید از شایستگی کمتری نسبت به کارآفرینان تمام‎وقت در دو مؤلفة «مدیریت مالی» و «مدیریت و ارزیابی ریسک» (از شایستگی‎های «فنی سطح صنعت») برخوردارند، اما در هر چهار مجموعه از شایستگی‎های «اثربخشی فردی»، «آکادمیک»، «محل کار» و «فنی سطح صنعت» تفاوتی ندارند. همچنین میزان شایستگی‎های آنان در هر چهار مجموعه، بیشتر از حقوق‎بگیران عادی است. بنابراین با آموزش و ارتقای این شایستگی‎ها، می‎توان به تبدیل کارآفرینان هیبرید به کارآفرینان تمام‎وقت و ایجاد بنگاه‎های خصوصی توانمند امیدوار بود.

 "کارآفرینان هیبرید" "کارآفرینان تمام‎وقت" "مدل شایستگی‎ کارآفرینی" احسانی، محمد؛ عظیم‎زاده، سیدمرتضی؛ کردنائیچ، اسدالله؛ کوزه‎چیان، هاشم و پیتز، برندا (۱۳۹۴). «بررسی ارتباط بین ویژگی‎های شخصیتی کارآفرینانه و ایجاد کسب‌وکارهای کوچک و متوسط ورزشی»، مدیریت ورزشی، دوره‎‎ 7، شماره ۱، ص ۸۲-۶۹. غلامی، حسام‌الدین؛ علم‌بیگی، امیر؛ صفا، لیلا و درینی، روح‌الله (1394). تأثیر شایستگی‌های کارآفرینانه در شکل‌گیری هوشیاری کارآفرینانه (مورد مطالعه: شرکت‌های خدمات مشاورة کشاورزی استان کرمان). فصل‌نامه علمی-پژوهشی توسعه کارآفرینی، دوره‎ 8، شماره‎ 3، ص 570-551. مقیمی، سیدمحمد؛ وکیلی، یوسف و اکبری، مرتضی (۱۳۹۶). نظریه‎های کارآفرینی، چاپ ششم، تهران، انتشارات دانشگاه تهران. Acs, Z. J., & Audretsch, D. B. (2010). Knowledge spillover entrepreneurship Handbook of entrepreneurship research (pp. 273-301): Springer. Ahmad, N. H. (2007). A cross cultural study of entrepreneurial competencies and entrepreneurial success in SMEs in Australia and Malaysia. University of Adelaide, Australia. Retrieved from https://digital.library.adelaide.edu.au/ Arafeh, L. (2016). An entrepreneurial key competencies’ model. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 5(1), 1-26. Bacigalupo, M., Kampylis, P., Punie, Y., & Van den Brande, G. (2016). EntreComp: The entrepreneurship competence framework. Luxembourg: Publication Office of the European Union. Chaudhary, R. (2017). Demographic factors, personality and entrepreneurial inclination: A study among Indian university students. Education+ training, 59(2), 171-187. Christensen, C. M. (1997). The innovator’s dilemma: Boston: Harvard Business School Press. Driessen, M. P. (2005). E-Scan Ondernemerstest: beoordeling en ontwikkeling ondernemers competentie: Entrepreneur Consultancy BV. Employment and Training Administration United States Department of Labor, (2009), Entrepreneurship Competency Model available at http://www.doleta.gov Folta, T. B., Delmar, F., & Wennberg, K. (2010). Hybrid entrepreneurship. Management Science, 56(2), 253-269. Hillmann, K. (2016). Transitions between employment, unemployment and entrepreneurial activities-evidence from Germany. University of Hamburg, Hamburg. Kwantes, C. T., & Boglarsky, C. A. (2007). Perceptions of organizational culture, leadership effectiveness and personal effectiveness across six countries. Journal of International management, 13(2), 204-230. Kyndt, E., & Baert, H. (2015). Entrepreneurial competencies: Assessment and predictive value for entrepreneurship. Journal of vocational behavior, 90, 13-25. Lackéus, M. (2015). Entrepreneurship in education: What, why, when, how. Background paper. Lans, T., Hulsink, W., Baert, H., & Mulder, M. (2008). Entrepreneurship education and training in a small business context: Insights from the competence-based approach. Journal of Enterprising Culture, 16(04), 363-383. Lee-Ross, D. (2015). Personality characteristics of the self-employed: A comparison using the world values survey data set. Journal of Management development, 34(9), 1094-1112. Li, X. (2009). Entrepreneurial competencies as an entrepreneurial distinctive: an examination of the competency approach in defining entrepreneurs. Singapore Management University, Dissertations and Theses Collection (Open Access). Retrieved from https://ink.library.smu.edu.sg/etd_coll/14 Man, T. W., Lau, T., & Chan, K. (2002). The competitiveness of small and medium enterprises: A conceptualization with focus on entrepreneurial competencies. Journal of Business Venturing, 17(2), 123-142. McClelland, D. C. (1987). Characteristics of successful entrepreneurs. The journal of creative behavior, 21(3), 219-233. Minniti, M. (2010). Female entrepreneurship and economic activity. The European Journal of Development Research, 22(3), 294-312. Mitchelmore, S., & Rowley, J. (2010). Entrepreneurial competencies: a literature review and development agenda. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 16(2), 92-111. Mojab, F., Zaefarian, R., & Azizi, A. H. D. (2011). Applying competency based approach for entrepreneurship education. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 12, 436-447. Mulder, M., Lans, T., Verstegen, J., Biemans, H., & Meijer, Y. (2007). Competence development of entrepreneurs in innovative horticulture. Journal of Workplace Learning, 19(1), 32-44. Nordström, C. (2015). The Passionate Combining Entrepreneurs. Mid Sweden University. Nuthall, P. L. (2006). Determining the important management skill competencies: The case of family farm business in New Zealand. Agricultural Systems, 88(2), 429-450. Olien, J. & Wetenhall, P. (2013), Entrepreneurial competency. Ventureprise, UNC Charlotte, pp. 1-12. Retrieved August, 8th,2016, from http://www.ventureprise.org Raffiee, J., & Feng, J. (2014). Should I quit my day job?: A hybrid path to entrepreneurship. Academy of Management Journal, 57(4), 936-963. Reynolds, P., Bygrave, W., & Autio, E. (2003). Global Entrepreneurship Monitor, 2003 Executive Report (Babson College, London Business School and Kauffman Foundation). Robles, L., & Zárraga-Rodríguez, M. (2015). Key competencies for entrepreneurship. Procedia Economics and Finance, 23, 828-832. Smith, G., Shankar, A. (2015). Empowered entrepreneur training handbook, the Global Alliance for Clean Cookstoves.pp. 1-174.available at http://cleancookstoves.org/binary-data/RESOURCE/file/000/000/342-1.pdf Accessed 15 Jul 2015. Sugars, B. (2014). Essential characteristics of an entrepreneur: available at http://www.actioncoach.com/_downloads/whitepaper-FranchiseRep5.pdf; Accessed 15 Jul 2015.  Tornikoski, E. T., Viljamaa, A., & Varamäki, E. (2015). Hybrid entrepreneurship during retirement: Comparison of motives and aspirations In: Sappleton N., Lourenço F. (eds) Entrepreneurship, Self-Employment and Retirement (pp. 187-208). Palgrave Macmillan, London. The Empretec program: the entrepreneur’s guide (2015), available at http://empretec.unctad.org/wp-content/uploads/2015/09/EG_eng.compressed.pdf Accessed 15 Jul 2015 Wagener, S., Gorgievski, M., & Rijsdijk, S. (2010). Businessman or host? Individual differences between entrepreneurs and small business owners in the hospitality industry. The Service Industries Journal, 30(9), 1513-1527. Yang, T., & Aldrich, H. E. (2012). Out of sight but not out of mind: Why failure to account for left truncation biases research on failure rates. Journal of Business Venturing, 27(4), 477-492._||_
دانشکده کارآفرینی فصلنامه علمی پژوهشی توسعه کارآفرینی 2008-2266 دانشکده کارآفرینی 133 10.22059/jed.2020.291600.653170 مقاله پژوهشی - کمی بررسی تاثیر ویژگی های شخصیتی و رفتاری در تبیین قصد کارآفرینانه دانشجویان(مورد مطالعه: دانشگاه شاهد) بررسی تاثیر ویژگی های شخصیتی و رفتاری در تبیین قصد کارآفرینانه دانشجویان(مورد مطالعه: دانشگاه شاهد) اوتادی محمد کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی و کارآفرینی دانشگاه شاهد، تهران صفری سعید دانشیار دانشگاه شاهد، تهران 20 02 2020 12 4 501 520 03 11 2019 14 03 2020 Copyright © 2020, دانشکده کارآفرینی. 2020 https://jed.ut.ac.ir/article_75472.html

این مقاله به بررسی تأثیر سه ویژگی شخصیّتی شامل گرایش ‌به‌ ریسک‌پذیری، کانون‌ کنترل و شخصیّت پیش‌فعال، بر شکل‌گیری قصد کارآفرینانة دانشجویان، باتوجه به نقش میانجی‌‌گر مؤلفه‌های مدل رفتار برنامه‌ریزی‌شده (TPB)، می‌پردازد. همچنین بررسی تفاوت بین گروهی که خود یا والدین آن‌ها تحصیلات یا تجربة قبلی کارآفرینی داشته‌اند و گروهی که این ویژگی‏ها را نداشته‌اند، از اهداف تحقیق است. این پژوهش، کمّی و از نظر هدف، کاربردی از نوع توصیفی-همبستگی است. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامة بسته-پاسخ و برگرفته از ادبیات پژوهش است و داده‌ها به روش نمونه­گیری تصادفی طبقه‌بندی‌شده، جمع­آوری شد. جامعة آماری، تمام دانشجویان دانشگاه شاهد در سال تحصیلی 1398 هستند. برای تجزیه‌وتحلیل اطلاعات از مدل‌سازی معادلات ساختاری و حداقل مربعات جزئی، در نمونه‌ای به تعداد 443نفر، استفاده شد. نتایج حاکی از اعتبار مدل رفتار برنامه‌ریزی‌شده، در پیش‌بینی قصد کارآفرینانة دانشجویان است. گرایش ‌به ‌ریسک‌پذیری و کانون‌ کنترل به‌صورت مستقیم، اثر مثبت و معنادار بر قصد کارآفرینانه داشتند، ولی شخصیّت پیش‌فعال، اثر مستقیم معناداری بر قصد نداشت. در بررسی اثر میانجی‌گری، مشاهده شد که هر سه مؤلفة مدل رفتار برنامه‌ریزی‌شده، به صورت جزئی، مکمل، رقابتی و یا کامل، رابطة بین ویژگی‌های شخصیّتی و قصد را میانجی‌گری می‌کنند. همچنین دو گروه مورد مطالعه، در برخی روابط تفاوت معناداری با هم دارند.

 "قصد کارآفرینانه" "نظریه ی رفتار برنامه ریزی شده" "ویژگی های شخصیّتی" "دانشگاه شاهد" احمدپورداریانی، محمود و مقیمی، سیدمحمد (1397). مبانی کارآفرینی، چاپ نوزدهم، تهران، نشر فراندیش. باقرصاد، وجیه؛ زالی، محمدرضا؛ رضوی، سیدمصطفی و سعید بنادکی، سعیده(1392). "تأثیر آموزش ‌کارآفرینی بر قصد کارآفرینی دانشجویان رشته‌های فنی‌وحرفه‌ای"، توسعه کارآفرینی، 6(4):.21-36 حافظ‌نیا، محمدرضا (1396). مقدمه‌ای بر روش تحقیق در علوم انسانی، تهران، نشر سمت. صفری، سعید و سمیع‌زاده، مهدی(1391). "نیازسنجی آموزش دانش و مهارت کارآفرینی در رشته ‌های علوم انسانی"، فناوری آموزش، 7(1):65-79. ضیاء، بابک و وقارموسوی، مجید(1395). "بررسی تأثیر آموزش‌های رسمی کارآفرینی بر شکل‌گیری قصد کارآفرینانه"، توسعه کارآفرینی، .99-117:9(1) قلی‌پور، آرین (1396). مدیریت رفتار سازمانی (رفتار فردی)، چاپ نهم، تهران، نشر سمت.  Ajzen, I.(1991).“The theory of planned behavior”, Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2):179-211.  Bagozzi, R., Baumgartner, H., and Yi,Y.(1992).”State vs. action orientation and the theory of reasoned action”, Consumer Research 18(4):505–518.  Bateman, T.S. and Crant, J.M.(1993),“The proactive component of organizational behavior: a measure and correlates”, Journal of Organizational Behavior, 14(2):103-118  Bird, B.(1988).“Implementing entrepreneurial ideas: the case for intention”, Academy of Management Review, 13(3):442-453.  Feder, E.S. and Niţu-Antonie, R.D.(2017).“Connecting gender identity, entrepreneurial training, role models and intentions”, International Journal of Gender and Entrepreneurship, 9(1):87-108.  Hanage, R., Scott, J.M. and Davies, M.A.P.(2014a).”From Intent to Exit: A Longitudinal Study of a Creative Sector Graduate Nascent Entrepreneur/ Expreneur”, British Academy of Management  Kautonen, T., Van Gelderen, M., & Tornikoski, E.T.(2013).”Predicting entrepreneurial behaviour: a test of the theory of planned behavior”, Applied Economics, 45(6):697–707.  Kickul, J. and Gundry, L. (2002).“Prospecting for strategic advantage: the proactive entrepreneurial personality and small firm innovation”, Journal of Small Business Management, 40(2):85-97.  Krueger, N.F., Reilly, M.D. and Carsrud, A.L.(2000).“Competing models of entrepreneurial intentions”,Journal of Business Venturing, 15(5):411-432.  Liñán, F. and Chen, Y.W.(2009).“Development and cross‐cultural application of a specific instrument to measure entrepreneurial intentions”, Entrepreneurship Theory and Practice, 33(3):593-617.  Liñán, F. and Fayolle, A.(2015).“A systematic literature review on entrepreneurial intentions: citation, thematic analyses, and research agenda”, International Entrepreneurship and ManagementJournal, 11(4):907-933.  Liñán, F.,Rodríguez-Cohard, J.C. and Rueda-Cantuche, J.M. (2011).“Factors affecting entrepreneurial intention levels: a role for education”, International Entrepreneurship and Management Journal, 7(2):195-218.  Lüthje, C. and Franke, N.(2003).“The ‘making’ of an entrepreneur: testing a model of entrepreneurial intent among engineering students at MIT”, R&D Management, 33(2):135-147.  Marques, C.S.,Ferreira, J.J.,Gomes, D.N. ,Gouveia Rodrigues, R. (2012), “Entrepreneurship education: how psychological, demographic and behavioural factors predict the entrepreneurial intention”, Education + Training, 54(8/9): 657-672.  Menke, C.(2018).“Unraveling entrepreneurial competencies and their relation to entrepreneurial intent”, International Journal of Entrepreneurial Venturing, 10(6):663-687.  Munir, H., Cai Jianfeng, Sidra Ramzan,(2019)."Personality traits and theory of planned behavior comparison of entrepreneurial intentions between an emerging economy and a developing country", International Journal of Entrepreneurial Behavior&Research,https://doi.org/10.1108/IJEBR-05-2018-0336  Nabi, G. and Liñán, F.(2013).“Considering business start-up in recession time: the role of risk perception and economic context in shaping the entrepreneurial intent”, International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research,19(6):633-655.  Paul, J. and Shrivatava, A.(2016).“Do young managers in a developing country have strongerentrepreneurial intentions? Theory and debate”, International Business Review, 25(6):1197-1210.  Rosique-Blasco, M., Madrid-Guijarro, A. and García-Pérez-de-Lema, D. (2017).“The effects of personal abilities and self-efficacy on entrepreneurial intentions”, International Entrepreneurship and Management Journal, 14(4):1025-1052.  Roy,R.,Akhtar,F. and Das,N.(2017),“Entrepreneurial intention among science&technology students in India:extending the theory of planned behavior”,International Entrepreneurship and Management Journal,13(4): 1013 -1041.  Safari, S., and Gholamrezaei, D,(2011).”Analysis and evaluation of alumni’s entrepreneurial potential:A comparative study of public & private universities of Tehran”,African Journal of Business Management 6(1):258-265.  Schlaegel, C. and Koenig, M.(2014).“Determinants of entrepreneurial intent: a meta-analytic test and integration of competing models”, Entrepreneurship Theory and Practice, 38(2):291-332.  Shaver,K.G., Scott, L.R (1991).”Person, process, choice: the psychology of new venture creation”.Entrepreneurship: Theory and Practice, 16(2):23–45.  Zhao, H., Hills, G.E., & Siebert, S.E.(2005).”The mediating role of self-efficacy in the development of entrepreneurial intentions”, Journal of Applied Psychology, 90(6):1265–1272.  Zhao, X., Lynch, J.G. Jr and Chen, Q.(2010),“Reconsidering baron and Kenny: myths and truths about mediation analysis”, Journal of Consumer Research, 37(2):197-206.  Zhao, H., Seibert, S.E. and Lumpkin, G.T.(2010),“The relationship of personality to entrepreneurial intentions and performance: a meta-analytic review”, Journal of Management, 36(2):381-404._||_
دانشکده کارآفرینی فصلنامه علمی پژوهشی توسعه کارآفرینی 2008-2266 دانشکده کارآفرینی 133 10.22059/jed.2020.291836.653174 مقالات پژوهشی آمیخته تاثیر دسترسی به منابع مالی بر فعالیت‌های‌ کارآفرینانه: مقایسه کشورهای منتخب توسعه‌یافته و در حال توسعه تاثیر دسترسی به منابع مالی بر فعالیت‌های‌ کارآفرینانه: مقایسه کشورهای منتخب توسعه‌یافته و در حال توسعه زیوری امینه دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت کارآفرینی دانشگاه گنبدکاووس محمدی خیاره محسن استادیار گروه علوم اداری و اقتصادی دانشگاه گنبدکاووس مظهری رضا استادیار گروه علوم اداری و اقتصادی دانشگاه گنبدکاووس، ایران 20 02 2020 12 4 561 580 03 10 2019 18 12 2019 Copyright © 2020, دانشکده کارآفرینی. 2020 https://jed.ut.ac.ir/article_75473.html

هدف اصلی این مقاله بررسی تأثیر دسترسی به منابع مالی بر روند فعالیت‌های کارآفرینانه در 66 کشور منتخب درحال توسعه و توسعه‌یافته در دوره زمانی 2018-2008 است. روش پژوهش برحسب هدف، کاربردی و برحسب گردآوری اطلاعات، توصیفی-همبستگی است؛ به این منظور، داده‎های پژوهش از گزارش‎های آماری بین‎المللی که بر اساس داده‎های پیمایشی، شاخص‎های اقتصادی و میزان کارآفرینی کشورها را ارائه می‎کنند، استخراج گردید. مدلسازی پژوهش با استفاده از دو معیار سرمایه‌ مخاطره‌پذیر و میزان اعتبارات بانکی به عنوان شاخص‌های دسترسی به منابع مالی و از طریق رویکرد گشتاورهای تعمیم‌یافته(GMM) با نرم‌افزار STATA14 انجام شده است. نتایج بیانگر تاثیر مثبت و شدیدتر دسترسی به منابع مالی بر فعالیت‌های کارآفرینانه در کشورهای در حال توسعه بوده است. همچنین، عملکرد وام بانکی در خصوص افزایش فعالیت کارآفرینی جدید و نوپا، نسبت به سرمایه‌ مخاطره‌پذیر مقبول‌تر بوده است، که می‌توان دلیل آن را در بانک‌محور بودن منابع مالی بنگاه-های کارآفرین در کشورهای درحال توسعه به حساب آورد. گذشته از این، تاثیر مثبت درک قابلیت کارآفرینی به عنوان شاخصی برای سرمایه انسانی بر میزان دسترسی به منابع مالی از دیگر نتایج پژوهش بوده است. بنابراین، سیاست‌گذاران در تلاش برای توسعه کارآفرینی، باید هم‌زمان سیاست‌هایی را برای افزایش قابلیت کارآفرینانه اتخاذ نمایند و سهولت دسترسی به منابع مالی را در اولویت قرار دهند.

 اعتبارات بانکی درک قابلیت کارآفرینانه سرمایه مخاطره‌پذیر کارآفرینی منابع مالی ایمانی‌پور، نرگس و عزیزی، حسن (1390). «تحلیل اجزای تشکیل‌دهندة فرایند سرمایه‌گذاری خطرپذیر در ایران». توسعه کارآفرینی، 4(2)، 104-85. چیت­سازان، هستی؛ طالبی، کامبیز و محب‌علی، امیر (1396). «شناسایی و اولویت­بندی رایج‌ترین روش­های تأمین مالی خودراه­انداز در کسب‌وکارهای نوپای حوزهIT». توسعه کارآفرینی، 10 (1): 61-80. عزیزی، محمد و مریم، ملایجردی (1396). «روش­های تأمین مالی کارآفرینی اجتماعی». تحقیقات مالی، 19 (1): 119-138. کریمی، آصف و بوذرجمهری، شهریار (1392). «تحلیل موانع تأمین مالی برای شرکت­های کوچک و متوسط». توسعه کارآفرینی، 6(1)، 144-125. Acs, Z. J., Estrin, S., Mickiewicz, T., & Szerb, L. (2018). Entrepreneurship, institutional economics, and economic growth: an ecosystem perspective. Small Business Economics, 51(2), 501-514. Adelino, M., Schoar, A., & Severino, F. (2015). House prices, collateral, and self-employment. Journal of Financial Economics, 117(2), 288-306. Alvarado, R., Peñarreta, M., Armas, R., & Alvarado, R. (2017). Access to financing and regional entrepreneurship in Ecuador: an approach using spatial methods. International Journal of Entrepreneurship, 21(3), 1-9. Anton, S., & Bostan, I. (2017). The role of access to finance in explaining cross-national variation in entrepreneurial activity: A panel data approach. Sustainability, 9(11), 1947-1963. Arbolino, R., Carlucci, F., Cirà, A., Ioppolo, G., & Yigitcanlar, T. (2017). Efficiency of the EU regulation on greenhouse gas emissions in Italy: The hierarchical cluster analysis approach. Ecological Indicators, 81, 115-123. Ardagna, S., & Lusardi, A. (2010). Heterogeneity in the effect of regulation on entrepreneurship and entry size. Journal of the European Economic Association, 8(2-3), 594-605. Arellano, M. & Bond, S. (1991). Some Test of Specification for Panel Data: Monte Carlo Evidence and Application to Employment Equations. Review of Economic Studies, 58, 277-297. Bianchi, M., (2010). Credit constraints, entrepreneurial talent, and economic development. Small business economics, 34(1), 93- 104. Blanchflower, D. G., (2000). Self-employment in OECD countries. Labour economics, 7(5), 471-505. Blanchflower, D. G., & Oswald, A. J. (1998). What makes an entrepreneur? , Journal of labor Economics, 16(1), 26-60. Blundell, R. & Bond, S. (1998). Initial conditions and moment restrictions in dynamic panel data models. Journal of Econometrics, 87, 115-143. Bosma, N., & Schutjens, V.(2011). Understanding regional variation in entrepreneurial activity and entrepreneurial attitude in Europe. The Annals of Regional Science, 47(3), 711-742. Bosma, N., Content, J., Sanders, M., & Stam, E. (2018). Institutions, entrepreneurship, and economic growth in Europe. Small Business Economics, 51(2), 483-499. Chowdhury, F., Audretsch, D. B., & Belitski, M. (2019). Institutions and entrepreneurship quality. Entrepreneurship Theory and Practice, 43(1), 51-81. Cohen-Cole, E., Herkenhoff, K., & Phillips, G. (2016). The impact of consumer credit access on employment, earnings and entrepreneurship. NBER Working Paper. De Clercq, D., Lim, D., & Oh, C. (2013). Individual-Level Resources and New Business Activity: The Contingent Role of Institutional Context. Entrepreneurship Theory and Practice, 37(2), 303–330. Estrin, S., & Mickiewicz, T. (2011). Entrepreneurship in transition economies: The role of institutions and generational change. The dynamics of entrepreneurship: Evidence from the Global Entrepreneurship Monitor data, 181-208. Evans, A. J. (2016). The unintended consequences of easy money: How access to finance impedes entrepreneurship. The Review of Austrian Economics, 29(3), 233-252. Freytag, A., & Thurik, R. (2007). Entrepreneurship and its determinants in a cross-country setting. Journal of evolutionary Economics, 17(2), 117-131. Grilo, I., & Irigoyen, J. M. (2006). Entrepreneurship in the EU: to wish and not to be. Small business economics, 26(4), 305-318. Grilo, I., & Thurik, R. (2005). Latent and actual entrepreneurship in Europe and the US: Some recent. The International Entrepreneurship and Management Journal, 1(4), 441–459. Ho, Y. P., & Wong, P. K. (2007). Financing, regulatory costs and entrepreneurial propensity. Small Business Economics, 28(2-3), 187-204. Econ, 28, 187–204. Kerr, W., & Nanda, R. (2009). Financing constraints and entrepreneurship (No. w15498). National Bureau of Economic Research. Klapper, L., Amit, R., & Guillén, M. F. (2010). International Differences in Entrepreneurship. Entrepreneurship and Firm Formation across Countries, Ed. Josh Lerner and Antoinette Schoar, 129-158. Koellinger, P. D., & Roy Thurik, A. (2012). Entrepreneurship and the business cycle. Review of Economics and Statistics, 94(4), 1143-1156. Galvão, A., Mascarenhas, C., Gouveia Rodrigues, R., Marques, C. S., & Leal, C. T. (2017). A quadruple helix model of entrepreneurship, innovation and stages of economic development. Review of International Business and Strategy, 27(2), 261-282. Nielsen, G. (2014). Determinants of Cross-National Entrepreneurial Activity. The Journal of Politics and Society, 25(2), 46-72. Nyanzu, F., & Quaidoo, M. (2017). Access to Finance Constraint and SMEs Functioning in Ghana. University Library of Munich, Germany. Pakizeh, K., & Hosseini, M. (2015). Venture capital investment selection based on PROMETHEE. Applied Mathematics in Engineering, Management and Technology, 3(1), 566-572. Peachey, S., & Roe, A. (2004). Access to finance. A study for the World Savings Banks Institute. Salamzadeh, A., & Kawamorita Kesim, H. (2017). The enterprising communities and startup ecosystem in Iran. Journal of Enterprising Communities: People and Places in the Global Economy, 11(4), 456-479. Salamzadeh, A., Arasti, Z., & Elyasi, G. M. (2017). Creation of ICT-based social start-ups in Iran: A multiple case study. Journal of enterprising culture, 25(01), 97-122. Samila, S., & Sorenson, O. (2011). Venture capital, entrepreneurship, and economic growth. The Review of Economics and Statistics, 93 (1), 338–349. Schmalz, M. C., Sraer, D. A., & Thesmar, D. (2017). Housing collateral and entrepreneurship. The Journal of Finance, 72(1), 99-132. Stenholm, P., Acs, Z. J., & Wuebker, R. (2013). Exploring country-level institutional arrangements on the. Journal of Business Venturing, 28(1), 176–193. Taddeo, R., Simboli, A., Ioppolo, G., & Morgante, A. (2017). Industrial symbiosis, networking and innovation: The potential role of innovation poles. Sustainability, 9(2), 1-17. Van Gelderen, M., Thurik, R., & Bosma, N. (2006). Success and risk factors in the pre-startup phase. Small Business Economics, 26(4), 319-335. van Praag, C. M. (1999). Some classic views on entrepreneurship. De Economist, 147(3), 311–335. van Stel, A., Carree, M., & Thurik, R. (2005). The effect of entrepreneurial activity on national economic growth. Small Business Economics, 24(3), 311–321._||_
دانشکده کارآفرینی فصلنامه علمی پژوهشی توسعه کارآفرینی 2008-2266 دانشکده کارآفرینی 133 10.22059/jed.2020.294038.653209 مقاله پژوهشی - کمی اکوسیستم کارآفرینی و رقابت‌پذیری در صنایع منتخب اکوسیستم کارآفرینی و رقابت‌پذیری در صنایع منتخب باقرصاد وجیه گروه کارآفرینی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران داوری علی استادیار دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران عزیزی محمد استادیار دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران 20 02 2020 12 4 521 540 14 12 2019 02 02 2020 Copyright © 2020, دانشکده کارآفرینی. 2020 https://jed.ut.ac.ir/article_75474.html

رقابت‌پذیری ابزاری برای رسیدن به رشد اقتصادی مطلوب و توسعه پایدار در کشورهاست، و اگر کارآفرینان در محیط مناسبی قرار گیرند، به بهبود عملکرد رقابتی آنان منجر می­شود. ازاین‌رو، توسعه اکوسیستم کارآفرینانه بر افزایش رقابت­پذیری مؤثر است. اکوسیستم­‌های کارآفرینی مجموعه عواملی است که محیط­‌های حمایتی از کسب‌وکار مخاطره‌آمیز مبتنی بر نوآوری را خلق می­کند. این مقاله، تأثیر اکوسیستم کارآفرینی را از شش بُعد سیاست­، منابع مالی، حمایت ­ها، بازارها، سرمایه انسانی و فرهنگ، بر میزان رقابت­پذیری صنایع مورد بررسی قرار داده است. این پژوهش از منظر هدف، کاربردی بوده و روش گردآوری داده‌ها، توصیفی-همبستگی است. نمونه آماری شامل 130 شرکت فعال در صنایع رقابتی است که براساس شاخص هرفیندال انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها نیز پرسش‌نامه بوده است که از طریق نرم‌افزار SmartPLS3 و SPSS26 تجزیه‌وتحلیل شدند. براساس یافته ­ها، اکوسیستم کارآفرینی با ابعاد شش‌گانه بر میزان رقابت‌پذیری صنایع مؤثر است.  

 "اکوسیستم کارآفرینی" "رقابت پذیری" "توسعه کارآفرینی" "سیاست کارآفرینی" داوری، علی و رضازاده، آرش(1394). مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار PLS، تهران: انتشارات جهاددانشگاهی، چاپ چهارم. داوری، علی؛ سفیدبری، لیلا و باقرصاد، وجیه (1396). عوامل اکوسیستم کارآفرینی ایران براساس مدل آیزنبرگ، توسعه کارآفرینی،10 (1): 100-120. Agnihotri, P., & Santhanam, H. (2002). International marketing strategies for global competitiveness. In The Seventh International Conference in Global Business And Economic Development. Bangkok, Thailand. Aldrich, H. E. (1990). Interdisciplinary forum. Entrepreneurship Theory and Practice, 14(3), 7-7. Alves, A. C., Fischer, B., Vonortas, N. S., & Queiroz, S. R. R. D. (2019). Configurations of knowledge-intensive entrepreneurial ecosystems. Revista de Administração de Empresas, 59(4), 242-257 Amolo, J., & Migiro, S. O. (2015). An entrepreneurial flair development: the role of an ecosystem. Change, 9. Problems and Perspectives in Management, 13(2), Arruda, C., Nogueira, V. S., Cozzi, A., & Costa, V. (2015). The Brazilian entrepreneurial ecosystem of startups: an analysis of entrepreneurship determinants in Brazil and the perceptions around the Brazilian regulatory framework. In Entrepreneurship in BRICS (Vol. 2, pp. 9-26). Springer, Cham. Asheim, B. T., Smith, H. L., & Oughton, C. (2011). Regional innovation systems: theory, empirics and policy. Regional studies, 45(7), 875-891. Audretsch, D. B., & Belitski, M. (2017). Entrepreneurial ecosystems in cities: establishing the framework conditions. The Journal of Technology Transfer, 42(5), 1030-1051. Audretsch, D. B., Cunningham, J. A., Kuratko, D. F., Lehmann, E. E., & Menter, M. (2019). Entrepreneurial ecosystems: economic, technological, and societal impacts. The Journal of technology transfer, 44(2), 313-325. Bain, J. S. (1956). Barriers to new competition, their character and consequences in manufacturing industries (No. HB771 B23). Baker, T., Gedajlovic, E., & Lubatkin, M. (2005). A framework for comparing entrepreneurship processes across nations. Journal of International Business Studies, 36(5), 492-504. Bertoni, F., Colombo, M. G., & Quas, A. (2019). The role of governmental venture capital in the venture capital ecosystem: An organizational ecology perspective. Entrepreneurship Theory and Practice, 43(3), 611-628. Diebold, W., Scott, B. R., & Lodge, G. C. (1985). U.S. Competitiveness in the World Economy. Foreign Affairs, 63(4), 916 Espinoza, C., Mardones, C., Sáez, K., & Catalán, P. (2019). Entrepreneurship and regional dynamics: the case of Chile. Entrepreneurship & Regional Development, 31(9-10), 755-767. Faghih, N., & Zali, M. R. (2018). Entrepreneurship Ecosystem in the Middle East and North Africa (MENA). Springer, Cham. Feldman, M., Siegel, D. S., & Wright, M. (2019). New developments in innovation and entrepreneurial ecosystems. Industrial and Corporate Change, 28(4), 817-826. GEM. (2018). Global Entrepreneurship Monitor IRAN. Choice Reviews Online. Groth, O. J., Esposito, M., & Tse, T. (2015). What Europe needs is an innovation‐driven entrepreneurship ecosystem: Introducing EDIE. Thunderbird International Business Review, 57(4), 263-269. Huggins, R., & Williams, N. (2011). Entrepreneurship and regional competitiveness: The role and progression of policy. Entrepreneurship & Regional Development, 23(9-10), 907-932. Isenberg, D. (2010). How to start an entrepreneurial revolution. Harvard business review, 88(6), 40-50. Isenberg, D. (2011). The consequences of entrepreneurial finance: Evidence from angel financingsThe Entrepreneurship Ecosystem Strategy as a New Paradigm for Economic Policy: Principles for Cultivating Entrepreneurship. Review of Financial Studies, 27(1), 20–55. Kang, D., & Park, Y. (2019). Analysing diffusion pattern of mobile application services in Korea using the competitive Bass model and Herfindahl index. Applied Economics Letters, 26(3), 222-230. Kumar, P., Dass, M., & Kumar, S. (2015). From competitive advantage to nodal advantage: Ecosystem structure and the new five forces that affect prosperity. Business Horizons, 58(4), 469-481. Liguori, E., Bendickson, J., Solomon, S., & McDowell, W. C. (2019). Development of a multi-dimensional measure for assessing entrepreneurial ecosystems. Entrepreneurship & Regional Development, 31(1-2), 7-21. Manimala, M. J., Thomas, P., & Thomas, P. K. (2019). Perception of Entrepreneurial Ecosystem: Testing the Actor–Observer Bias. The Journal of Entrepreneurship, 28(2), 316-342. Mason, C., & Brown, R. (2014). Entrepreneurial ecosystems and growth oriented entrepreneurship. Final Report to OECD, Paris, 30(1), 77-102. Mazzarol, T. (2014). Growing and sustaining entrepreneurial ecosystems: The role of regulation, infrastructure and financing Momaya, K. (2011). Cooperation for competitiveness of emerging countries: learning from a case of nanotechnology. Competitiveness Review: An International Business Journal. 21(2), 152-170. Moon, H. C., Rugman, A. M., & Verbeke, A. (1998). A generalized double diamond approach to the global competitiveness of Korea and Singapore. International business review, 7(2), 135-150. Muldoon, J., Bauman, A., & Lucy, C. (2018). Entrepreneurial ecosystem: do you trust or distrust?. Journal of Enterprising Communities: People and Places in the Global Economy. OECD. (2015). New Approaches to SME and Entrepreneurship Financing. In New Approaches to SME and Entrepreneurship Financing. Broadening the range of instruments. Pariz: OECD Centre for Entrepreneurship, SMEs and Local Development. Porter, M. E. (2000). Location, competition, and economic development: Local clusters in a global economy. Economic development quarterly, 14(1), 15-34. Rezaei, S., Dana, L. P., & Ramadani, V. (Eds.). (2017). Iranian entrepreneurship: Deciphering the entrepreneurial ecosystem in Iran and in the Iranian diaspora. Springer. Soto-Rodríguez, E. (2015). Entrepreneurial ecosystems as a pathway towards competitiveness: The case of Puerto Rico. Journal of Competitiveness Studies, 23(1/2), 55-67 Spigel, B. (2015). The relational organization of entrepreneurial ecosystems. Entrepreneurship Theory and Practice, 41(1), 49-72. Spigel, B., & Harrison, R. (2017). Toward a process theory of entrepreneurial ecosystems. Strategic Entrepreneurship Journal, 12(1), 151-168. Staber, U. (1997). An ecological perspective on entrepreneurship in industrial districts. Entrepreneurship & Regional Development, 9(1), 45-64. Stam, E. (2015). Entrepreneurial ecosystems and regional policy: a sympathetic critique. European Planning Studies, 23(9), 1759-1769. Stam, F. C., & Spigel, B. (2016). Entrepreneurial ecosystems. USE Discussion paper series, 16(13). Suresh, J., & Ramraj, R. (2012). Entrepreneurial ecosystem: Case study on the influence of environmental factors on entrepreneurial success. European Journal of Business and Management, 4(16), 95-101 Temko, S. (2009). An overview to entrepreneurial ecosystems. Center for Business Education, Innovation and Development, 1(3). Theodotou, M., Christoforou, C., & Anayiotos, C. P. (2012). Cyprus Entrepreneurship Ecosystem: A roadmap for economic growth. Nicosia: Curveball Ltd. Troisi, O., Ciasullo, M. V., Carrubbo, L., Sarno, D., & Grimaldi, M. (2019). Meta-management for sustainability in territorial ecosystems: The case of Libera’s social reuse of territory. Land use policy, 84, 138-153. UNCTAD. (2013). Policy Framework. In Urban Regeneration in the UK United Nations. Conference on Trade and Development UNCTAD, Creative economy Report. UNIDO, (2013). Competitive Industrial Performance Report UNIDO 2012-2013. I, 170. Report_UNIDO 2012_2013.PDF UNIDO. (2018). Demand for Manufacturing: Driving Inclusive and Sustainable Industrial Development. Vogel, P. (2013, April). The employment outlook for youth: building entrepreneurship ecosystems as a way forward. In Conference Proceedings of the G20 Youth Forum. Walsh, J., & Winsor, B. (2019). Socio-cultural barriers to developing a regional entrepreneurial ecosystem. Journal of Enterprising Communities: People and Places in the Global Economy. 13(3), 263–282. Welter, F. (2011). Contextualizing entrepreneurship—conceptual challenges and ways forward. Entrepreneurship theory and Practice, 35(1), 165-184. Yaribeigi, E., Hosseini, S. J., Lashgarara, F., Mirdamadi, S. M., & Najafabadi, M. O. (2014). Development of entrepreneurship ecosystem. International Journal of advanced biological and biomedical research, 2(12), 2905-2908. Zahra, S. A., Wright, M., & Abdelgawad, S. G. (2014). Contextualization and the advancement of entrepreneurship research. International small business journal, 32(5), 479-500. Zajkowski, R., & Domańska, A. (2019). Differences in perception of regional pro-entrepreneurial policy: does obtaining support change a prospect?. Oeconomia Copernicana, 10(2), 359-384. Zali, M. R., & Faghih, N. (2018). Entrepreneurship Ecosystem in the Middle East and North Africa (MENA). In Nezameddin Faghih & M. R. Zali (Eds.), Springer eBooks._||_
دانشکده کارآفرینی فصلنامه علمی پژوهشی توسعه کارآفرینی 2008-2266 دانشکده کارآفرینی 133 10.22059/jed.2020.295003.653220 مقالات پژوهشی- کیفی واکاوی جامعه شناختی چالش های بیرونی خلق ارزش اجتماعی رهبران کارآفرینی اجتماعی با رویکرد عادت واره بوردیو واکاوی جامعه شناختی چالش های بیرونی خلق ارزش اجتماعی رهبران کارآفرینی اجتماعی با رویکرد عادت واره بوردیو مقیمی اسفندآبادی حسین محقق/دانشگاه تهران معینی سید رضا استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی 20 02 2020 12 4 581 600 30 12 2019 01 03 2020 Copyright © 2020, دانشکده کارآفرینی. 2020 https://jed.ut.ac.ir/article_75475.html

هدف اصلی پژوهش حاضر، واکاوی جامعه‌شناختی چالش‌های خلق ارزش اجتماعی کارآفرینان اجتماعی با رویکرد عادت‌واره بوردیو است. برای واکاوی چالش‌های بیرونی خلق ارزش اجتماعی کارآفرینان اجتماعی، از رویکرد عادت‌واره بوردیو (1977) استفاده شد. روش پژوهش برحسب هدف، بنیادی و برحسب گردآوری اطلاعات، کیفی-روایتی است. جامعه مورد مطالعه تمام کارآفرینان اجتماعی‌اند که درصدد خلق ارزش اجتماعی یا حل مسائل اجتماعی با سطح تحلیل فرد هستند. معیارهای جامعه مورد مطالعه سابقه بیش از پنج سال، وجود هدف اجتماعی مؤسسه و انجام حداقل یک فقره حل مسئله اجتماعی در سطح جامعه است. با روش نمونه‌گیری هدفمند، ده مصاحبه انجام شد و از مصاحبه هفتم، محقق به اشباع نظری دست یافت. نتایج نشان می‌دهد که چالش‌های بیرونی در مرحله بهره‌داری، مشمول مردم و نهادهای رسمی است. البته ضعف کارکردی نهادها و مشارکت مردم در ارتباط متقابل و تبلوریافته، به بازتاب کاهش بهره‌برداری کارآفرینان اجتماعی منجر می‌شود. همچنین، تبلور ضعف کارکردهای نهادها و مشارکت نهادی، به بازتاب یا عادت‌واره افزایش چالش درونی در بین کارآفرینان اجتماعی منجر می‌شود.

 جامعه شناختی چالش های بیرونی چالش های درونی کارآفرین اجتماعی عادت واره بوردیو اسدی، مهری؛ رضوی، سیدمصطفی و فراستخواه، مقصود (1390). الگوی کارآفرینی اجتماعی در سامان‌دهی کودکان خیابانی، توسعه کارآفرینی، 3 (12): 65-83. انصاری، منوچهر؛ احمدپور داریانی، بهروز آذر، زهرا (1389). ویژگی‌های فردی اثرگذار بر توسعه کارآفرینی اجتماعی در مؤسسه‌های خیریه‌ی استان تهران، توسعه کارآفرینی، 2 (8): 41-69. ایمانی جاجرمی، حسین و مسعودیان، مهدی (1398). سکونتگاه‌های جدید و بازتولید نابرابری‌های اجتماعی، مظالعات تحقیقات اجتماعی در ایران، 8 (1): 199-222. آراستی، زهرا؛ غفوریان، فاطمه‌السادات و کاویانی، محمد (1391). برنامه‌ریزی راهبردی در کارآفرینی مذهبی، توسعه کارآفرینی، 5 (4): 129-148. بازرگان، عباس (1387). مقدمه‌ای بر روش‌های تحقیق کیفی و آمیخته رویکردهای متداول در علوم رفتاری. تهران، نشر دیدار. دانایی‌فرد، حسن و امامی، سیدمجتبی (1386). استراتژی‌های پژوهش کیفی: تأملی بر نظریه‌پردازی داده‌بنیاد، اندیشه مدیریت راهبردی، 1(2): 69-97. صلصالی، مهوش؛ پرویزی، سرور و ادیبحاج‌باقری، محسن (1382). روش‌های تحقیق کیفی. تهران، نشر و تبلیغ بشری. ریتزر، جورج (1393). نظریه جامعه‌شناسی، ترجمه: هوشنگ نایبی، نشر نی، تهران. یادگار، نسیم؛ بازرگان، عباس و فقیه، نظام‌الدین (1390). فرآیند شکل‌گیری ابتکارات کارآفرینی اجتماعی:اگویی برگرفته از نظریه برخاسته از داده‌ها، توسعه کارآفرینی، 4 (13): 7-29. Alvord, S. H., Brown, L. D., & Letts, C. W. (2004). Social entrepreneurship and societal transformation: An exploratory study. The Journal of Applied Behavioral Science, 40, 260-282. Andrejeva. S, Zubule, E & Znotina. D (2019) Social Entrepreneurship and its development possibilities, periodyk Naukowy Akademi Polonijnej, 34: 11-19 Arasti, Z., & Salamzadeh, A. (2018). A Review of the Status of Social Entrepreneurship Research and Education in Iran. In Entrepreneurship Education and Research in the Middle East and North Africa (MENA) (pp. 325-346). Springer. Azmat, F., Ferdous, A. S., & Couchman, P. (2015). Understanding the dynamics between social entrepreneurship and inclusive growth in subsistence marketplaces. Journal of Public Policy and Marketing, 34(2), 252–271. Berga, J.C؛ Proenca, T & Ferreira, M.R (2014) Motivation for Social Entrepreneurship-Evidence from Protugal, Review of Applied Management Studies,12: 11-21. Bruno S & Jaiswal, S (2016),"Understanding the challenges and strategic actions of social entrepreneurship at base of the pyramid", Management Decision, 24 (2): 15-33. Bourdieu, P. (1977). Outline of Theory of Practice. Cambridge: Cambridge University Press Carney, M., Gedajlovic, E., & Yang, X. (2009). Varieties of Asian capitalism: Toward an institutional theory of Asian enterprise. Asia Pacific Journal of Management, 26(3): 361–380. Cherrier, H. Goswami, P. Ray, S (2018) Social entrepreneurship: Creating value in the context of institutional complexity, Journal of Business Research, 86: 245-258. Choi, N & Majumdar, S (2014) Social entrepreneurship as an essentially contested concept: Opening a new avenue for systematic future research, Journal of Business Venturing, 29:363-376. Dacin, M. T., Dacin, P. A., & Tracey, P. (2011). Social entrepreneurship: A critique and future directions. Organization Science, 22(5), 1203–1213. Day, D.V (2012) The nature of leadership development. In The Nature of Leadership, 2nd ed.; Day, D.V., Antonakis, J.,Eds.; Sage: Los Angeles, CA, USA: 108–140. Dees, J.G. (2001), “The Meaning of Social Entrepreneurship”, Center for the Advancement of Social Entrepreneurship, The Fuqua School of Business. Djankov. S, Qian. Y, Roland.G & Zhuravskaya. E (2005) Who are Chaine Entrepreneurs, Workshop NBER. Drayton, W. (2002). The citizen sector: Becoming as entrepreneurial and competitive as business. California Management Review, 44(3), 120–132. GEM. (2015). Global Entrepreneurship Monitor: Special topic report on social entrepreneurship. Author. Giddens, A. (1984). The constitution of society: Outline of the theory of structuration. US: University of California Press. Glaser, B., & Strauss, A. (1967). Discovery of Grounded Theory. Hawthorne: Aldine Publishing Company. Khanna, T., & Rivkin, J. W. (2001). Estimating the performance effects of business groups in emerging markets. Strategic Management Journal, 22(1): 45–74. Leadbeater, C (1997) The rise of the social entrepreneur, London: Demo Lepoutre, J., Justo, R., Terjesen, S. and Bosma, N. (2013), “Designing a global standardized methodology for measuring social entrepreneurship activity: The Global Entrepreneurship Mair, J & Robinson, J. (2006). Social entrepreneurship. New York, Palgrave Macmillan. Mair, J. & Marti, I. (2006). Social entrepreneurship research: A source of explanation, prediction, and delight. Journal of World Business, 41(1), 36–44 Mair, J., & Marti, I. (2009). Entrepreneurship in and around institutional voids: A case study from Bangladesh. Journal of Business Venturing, 24, 419–435. Miller, T.L., Grimes, M.G., McMullen, J.S., Vogus, T.J., (2012). Venturing for others with heart and head: how compassion encourages social entrepreneurship. Academy of Management Review 37 (4), 616–640. Milne, M. & Adler, R. (1999). Exploring the reliability of social and environmental disclosures content analysis. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 12(2): 237-256. Mody. M & Day, J (2014) Rationality of social entrepreneurs in tourism: Max Weber and the sociology of tourism development, International Journal Tourism Anthropology, 3 (3): 227-244. Monitor social entrepreneurship study (2015) Small Business Economics, 40 (3): 693-714. Nicholls, A (2010) The Legitimacy of social entrepreneurship: reflexive isomorphism in a pre-paradigmatic field. Entrepreneurship Theory and Practice,34 (4):611-633. North, D. C. (1990). Institutions, institutional change and economic performance. New York: Cambridge University Press. Razavi SM, Asadi M, Esfandabadi HM, Ekbatani H (2014) Barriers to Social Entrepreneurship in Iran: An Application of Grounded Theory. Journal Entrepreneurship Organization Management 3(118): 1-5. Rispal. M & Servantie, V.(2018). Deconstructing the way in which value is created in the context of social Entrepreneurship (2018) International Journal of Management Reviews, 20: 62-80. Rossignnoli. C, Ricciardi, F & Bonomi, S (2018) Organizing for Commons-Enabling Decision-Making Under Conflicting Institutional Logics in Social Entrepreneurship, Group Decision Negotation, 27: 417-443. Rossignoli. C, Ricciardi. F & Bonomi S. (2018) Organizing for Commons-Enabling Decision-Making Under Conflicting Institutional Logics in Social Entrepreneurship, Group Decision Negotiation, 27 (3): 417–443 Saebi.T, Foss.N & Linder, S (2019) Social Entrepreneurship Research:Past Achievements and future Promises, Journal of Management, 45 (1): 70-95. Salamzadeh, A., Arasti, Z., & Elyasi, G. M. (2017). Creation of ICT-based social start-ups in Iran: A multiple case study. Journal of enterprising culture, 25(01), 97-122 Sarason, Y., Dean, T., Dillard, J.F., (2006). Entrepreneurship as the nexus of individual and opportunity: a structuration view. Journal of Business Venturing 21,286–305. Seelos, C., Mair, J., Battilana, J., & Dacin, M. T. (2011). The embeddedness of social entrepreneurship: Understanding variation across local communities. Research in the Sociology of Organizations, 33-333-366. Sengupta, S. Sahay, A & Croce, F (2018) Conceptualizing social entrepreneurship in the context of emerging economies: an integrative review of past research from BRIICS (Correction), International Entrepreneurship Management Journal, Published Online. Steinerowski, A., Jack, S., & Farmer, J (2008) Who are the social entrepreneurs and what do they actually do? Babson College Entrepreneurship Research Conference. Frontiers of Entrepreneurship Research, 28 (21): 48-71 Stephan, U., L. M. Uhlaner, and C. Stride. (2015). “Institutions and Social Entrepreneurship: The Role of Institutional Voids, Institutional Support, and Institutional Configurations.” Journal of International Business Studies 46 (3): 308–331. Tatli, A., and M. Özbilgin (2012). “An Emic Approach to Intersectional Study of Diversity at Work: A Bourdieuan Framing,” International Journal of Management Reviews.14, 180–200. Urbano, D., Toledano, N., and Soriano, D.R. (2010) Analyzing Social Entrepreneurship from an Institutional Perspective: Evidence from Spain. Journal of Social Entrepreneurship, 1(1): 54–69. Usaid, (2000). new partnership initiative: NGO Empowerment, NPI core report. Weerawardena, J., & Mort, G. S. (2006). Investigating social entrepreneurship: A multidimensional model. Journal of World Business, 41(1): 21–3. Zahra, S. A., & Wright, M. (2011). Entrepreneurship’s next act. Academy of Management Perspectives, 25(4): 67–83. Zahra, S. A., Gedajlovic, E., Neubaum, D. O. and Shulman, J. M. (2009), “A typology of social entrepreneurs: Motives, search processes and ethical challenges”, Journal of Business Venturing, 24 (5): 519-532._||_
دانشکده کارآفرینی فصلنامه علمی پژوهشی توسعه کارآفرینی 2008-2266 دانشکده کارآفرینی 133 10.22059/jed.2020.295808.653235 مقاله پژوهشی - کمی توسعه‌ شاخص انگیزش کارآفرینی در اکوسیستم کارآفرینانه ایران با رویکرد پویایی‌شناسی سیستم‌ها توسعه‌ شاخص انگیزش کارآفرینی در اکوسیستم کارآفرینانه ایران با رویکرد پویایی‌شناسی سیستم‌ها ملکی بهاره دانشجوی دکتری مدیریت سیستم های دانشکده اقتصاد، مدیریت وعلوم اجتماعی دانشگاه شیراز رعنایی کردشولی حبیب الله دانشیار گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی ، دانشگاه شیراز مصلح شیرازی علی نقی استاد، گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز موسوی حقیقی محمدهاشم استادیارمرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس. بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویجی، شیراز، ایران 20 03 2020 12 4 601 620 12 01 2020 16 03 2020 Copyright © 2020, دانشکده کارآفرینی. 2020 https://jed.ut.ac.ir/article_78232.html

هدف این پژوهش شناسایی متغیرهای تأثیرگذار بر شاخص انگیزش کارآفرینی (نسبت انگیزش فرصتگرا (بهبودگرا) به انگیزش اجباری) به منظور طراحی سیاستهای بهبود آن است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی- توسعهای است. بدین منظور، پژوهش حاضر با استفاده از روش پویاییشناسی سیستمها، الگوی سیستمی از پویاییهای شاخص انگیزش کارآفرینی در اکوسیستم کارآفرینانه ایران ارائه کرده است. در این راستا، دادههای اکوسیستم کارآفرینی ایران در بازه زمانی 1387 تا 1397 از گزارشهای بینالمللی دیدهبان جهانی کارآفرینی و شاخص جهانی کارآفرینی جمعآوری و سپس روابط علی و معلولی میان متغیرها با استفاده از نرمافزار ونسیم ورژن DSS در نمودارهای سطح و نرخ طراحی و شبیهسازی شد. پس از اطمینان از عملکرد الگوی سیستمی بر اساس آزمونهای آماری اعتبارسنجی، مشخص شد، عوامل نهادی اکوسیستم کارآفرینی نظیر پیچیدگی اقتصاد، کنترل فساد، سهم ناخالص تحقیق و توسعه از تولید ناخالص داخلی، حاکمیت قانون، آزادی کسب و کار، کارایی بازار مالی، شاخص مالیات، کیفیت رقابت و پیچیدگی استراتژیهای کسب و کار نقش مؤثری در بهبود امتیاز شاخص انگیزش کارآفرینی در افق 1404 ایفا میکنند. سیاستگذاران کشور، با استفاده از نتایج این مطالعه میتوانند ضعفهای کنونی حوزه سیاستگذاری شاخص انگیزش کارآفرینی را شناسایی کرده و سیاستهای مناسب توسعهی شاخص انگیزش کارآفرینی را برگزینند.

 انگیزش اجباری انگیزش فرصت‌گرا پویایی‌شناسی سیستمی شاخص انگیزش کارآفرینی ایران مودتی، مهدیه؛ ترابی، تقی؛ محمودزاده، محمـود و معمـارنژاد ، عبـاس (1397 .(عوامـل نهـادی رسمی و غیررسمی، کارآفرینی فرصتگرا و رشداقتصـادی بـه روش گشـتاور تعمـیم یافتـ ه. .539-521 :(3)11 ،کارآفرینی توسعه داوری، علــی؛ رمضــانپور نرگســی، قاســم؛ افراســیابی، راحلــه و داوری، الهــه (1397 . داوری، ﻋﻠــﯽ؛ رﻣﻀــﺎﻧﭙﻮر ﻧﺮﮔﺴــﯽ، ﻗﺎﺳــﻢ؛ اﻓﺮاﺳــﯿﺎﺑﯽ، راﺣﻠــﻪ و داوری، اﻟﻬــﻪ (1397). ﺗــﺄﺛﯿﺮ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻫﺎی ﮐﺎرآﻓﺮﯾﻨﯽ و ﻣﺤـﯿﻂ ﮐﺴـﺐوﮐـﺎر ﺑـﺮ ﺗﻮﺳـﻌﮥ ﮐـﺎرآﻓﺮﯾﻨﯽ. ﺗﻮﺳـﻌﻪ ﮐـﺎرآﻓﺮﯾﻨﯽ .339-321 :(2)11  .339-321 :(2)11 Acs, Z. (2006). How is entrepreneurship good for economic growth?Innovations: technology, governance, globalization, 1(1), 97-107. Acs, Z. J., & Varga, A. (2005). Entrepreneurship, agglomeration and technological change.Small business economics,24(3), 323-.334. Angulo-Guerrero, M. J., Pérez-Moreno, S. & Abad-Guerrero, I. M. (2017). How economic freedom affects opportunity and necessity entrepreneurship in the OECD countries.Journal of Business Research,73, 30-37. Aparicio, S., Urbano, D., & Audretsch, D. (2016). Institutional factors, opportunity entrepreneurship and economic growth: Panel data evidence.Technological Forecasting and Social Change,102, 45-61. Block, J., & Sandner, P. (2009). Necessity and opportunity entrepreneurs and their duration in self-employment: evidence from German micro data. Journal of Industry, Competition and Trade, 9(2), 117-137. Block, J. H., Kohn, K., Miller, D., & Ullrich, K. (2015). Necessity entrepreneurship and competitive strategy.Small Business Economics,44(1), 37-54. ....: .Carree, M. A., Stel, A. J. Van, Thurik, A. R., & Wennekers, S. (2002). Economic Development and Business Ownership: An Analysis Using Data of 23 OECD Countries. Small Business Economics, 19, 271 -290. Castaño, M. S., Méndez, M. T., & Galindo, M. Á. (2015). The effect of social, cultural, and economic factors on entrepreneurship.Journal of Business Research,68(7), 1496-1500. El Harbi, S. & Anderson, A. R. (2010). Institutions and the shaping of different forms of entrepreneurship.The Journal of Socio-Economics, 39(3), 436-444. 619 توسعه شاخص انگیزش کارآفرینی در اکوسیستم کارآفرینانه ایران با رویکرد پویاییشناسی سیستمها Fuentelsaz, L., González, C., Maیcas, J. P., & Montero, J. (2015). How different formal institutions affect opportunity and necessity entrepreneurship. Business Research Quarterly, 18(4), 246-258. GEDI (Global Entrepreneurship and Development Institute). (2016). GEI 2016. Available at: https: //thegedi.org/global-entrepreneurship-and-development-index/. GEDI (Global Entrepreneurship and Development Institute). (2018). GEI 2018. Available at: https: //thegedi.org/global-entrepreneurship-and-development-index/. GEM (Global Entrepreneurship Monitor). (2005). Global Entrepreneurship Monitor 2005 Executive Report. Available at: https: //www.gemconsortium.org/file/open?fileId=47104. GEM (Global Entrepreneurship Monitor). (2008). Global Entrepreneurship Monitor 2008 Executive Report. Available at: https: //www.gemconsortium.org/file/open?fileId=47107. GEM (Global Entrepreneurship Monitor). (2012). Global Entrepreneurship Monitor 2012 Executive Report. Available at: https: //www.gemconsortium.org/file/open?fileId=48576. GEM (Global Entrepreneurship Monitor). (2018). Available at: https: //www.gemconsortium.org/data. Hessels, J., Van Gelderen, M., & Thurik, R. (2008). Entrepreneurial aspirations, motivations, and their drivers.Small Business Economics,31(3), 323-339. Morris, M. H., Miyasaki, N. N., Watters, C. E. & Coombes, S. M. (2006). The Dilemma of Growth: Understanding Venture Size Choices of Women Entrepreneurs. Journal of Small Business Management, 44(2), 221- 224. Mrożewski, M. & Kratzer, J. (2017). Entrepreneurship and country-level innovation: investigating the role of entrepreneurial opportunities.The Journal of Technology Transfer, 42(5), 1125-1142. Nikolaev, B. N., Boudreaux, C. J., & Palich, L. (2018). Cross‐country determinants of early‐stage necessity and opportunity‐motivated entrepreneurship: accounting for model uncertainty.Journal of Small Business Management,56(1), 243-280. Petrakis, P. E. (2014). The construction of opportunity entrepreneurship function.International Entrepreneurship and Management Journal, 10 (2), 207-230. Reynolds, P., Camp, M., Bygrave, W., Autio, E., & Hay, M. (2001). Global entrepreneurship monitors 2001 executive report. Boston, MA: Global Entrepreneurship Research Association, Babson College. Sterman. J. (2000). Business dynamics, systems thinking and modeling for a complex world. McGraw. Suchart, T. (2017). Factors influencing opportunity driven nascent entrepreneurs in Europe and Asia.European Research Studies,20(3A), 774. Terjesen, S. & Szerb, L. (2008). Dice Thrown from the Begining? An Empirical Investigation of Determinants of Firm Level Growth Expectations. Estudio de Economia, 35(2), 153-178. Theil, H., 1966. Applied economic forecasting. Amsterdam, North Holland Publishing. 620 فصلنامۀ توسعه کارآفرینی، دورة 12 ،شمارة 4،زمستان 1398 Thurik, A. R., Carree, M. A., Van Stel, A., & Audretsch, D. B. (2008). Does selfemployment reduce unemployment?Journal of Business Venturing,23(6), 673-686. Thai, M. T. T., & Turkina, E. (2014). Macro-level determinants of formal entrepreneurship versus informal entrepreneurship.Journal of Business Venturing,29(4), 490-510. Valliere, D., & Peterson, R. (2009). Entrepreneurship and economic growth: Evidence from emerging and developed countries. Entrepreneurship & Regional Development: An International Journal, 21(5-6), 459-480. Van der Zwan, P., Thurik, R., Verheul, I., & Hessels, J. (2016). Factors influencing the entrepreneurial engagement of opportunity and necessity entrepreneurs.Eurasian Business Review,6(3), 273-295. Van Stel, A. J., Storey, D. J., & Thurik, A. R. (2006).The effect of business regulations on nascent and actual entrepreneurship(No. 0406). Papers on Entrepreneurship, Growth and Public Policy. Wong, P.K., Ho, Y.P., & Autio, E. (2005). Entrepreneurship, innovation and economic growth: evidence from GEM data. Small Business Economics, 24(3), 335-350._||_
دانشکده کارآفرینی فصلنامه علمی پژوهشی توسعه کارآفرینی 2008-2266 دانشکده کارآفرینی 133 10.22059/jed.2020.295909.653236 مقالات پژوهشی آمیخته طراحی مدل تاب آوری استارتاپ های مبتنی بر فاوا با رویکرد آمیخته طراحی مدل تاب آوری استارتاپ های مبتنی بر فاوا با رویکرد آمیخته رحمان سرشت حسین استاد دانشکده مدیریت دانشگاه علامه طباطبایی دهدشتی شاهرخ زهره دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری - دانشگاه علامه طباطبائی - تهران- ایران خاشعی وحید گروه مدیریت بازرگانی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی، تهران ایران دوست محمدیان شهیده دانشجوی دکترا، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی. 19 03 2020 12 4 621 640 16 12 2019 10 03 2020 Copyright © 2020, دانشکده کارآفرینی. 2020 https://jed.ut.ac.ir/article_78233.html

امروزه شاهد رشد روزافزون استارتاپ‌ها و اثر آنها بر اقتصاد کشورها هستیم، اما نرخ بالای شکست آنها خصوصاً در فازهای ابتدایی چرخه حیات، به چالشی اساسی در جامعه علمی و حرفه‌ای تبدیل شده است. هدف از این مقاله، توسعه مدل تاب آوری استارتاپ‌های مبتنی بر فاوا در طول چرخه حیات آنها است. برای این منظور از روش تحقیق آمیخته- اکتشافی استفاده شد و در فاز کیفی، با بهره از استراتژی مطالعه چندموردی، نمونه‌گیری هدفمند چهار استارتاپ پی‌پینگ، آچاره، اوبار و کشمون و تحلیل مضمون داده‌های جمع آوری شده از مصاحبه‌ها و بررسی مستندات و اخبار در نرم افزار اطلس تی7[1]، مدل تاب آوری استخراج شد. پس‌ازآن در فاز کمّی، با اتکاء به نتایج 190 پرسشنامه از زیست بوم شرکت‌های استارتاپی ایران و با استفاده از رویکرد حداقل مربعات جزئی در نرم افزار اسمارت پی ال اس3[2]، مدل توسعه یافته مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد مدل تاب آوری استارتاپ دارای سه بعد چالش (با مؤلفه‌های چالش محصول، تکنولوژی، تیم، مالی و قانونی)، اقدام (با مؤلفه‌های چرخش، ارزش پیشنهادی، مشتری‌سازی ناب، ساخت پلتفرم، اقدام درونی و محیطی)، و پیشرانه گذر (با مؤلفه‌های قابلیت‌های کلیدی تیم و نقش زیست‌بوم استارتاپ) است. این عوامل بازدارنده و کمک کننده تاب آوری، می‌توانند به عنوان نقشه راهنمای مؤسسین استارتاپ در طول چرخه حیات عمل نمایند.  

 استارتاپ تاب آوری چرخه حیات مطالعه چندموردی نوآفرین اقتصاد بازار. (1398). فرصت طلایی استارتاپ ها. بازیابی از اقتصاد بازار. دانایی فرد، حسن. (1396). استراتژی پژوهش‌های ترکیبی در مطالعات سازمان و مدیریت. در حسن. دانایی فرد، سیدمهدی؛ الوانی, و عادل آذر, روش شناسی پژوهش کیفی در مدیریت: رویکردی جامع (ص. 230-258). تهران: انتشارات صفّار. سخدری؛ کمال؛ زارعی، بهروز و صادقی، بهزاد (1396). تحلیل مدل رفتاری کسب و کارهای نوپا با استفاده از مدل توسعه مشتری (مطالعه موردی کسب و کارهای نوپای مستقر در شتاب دهنده‌های شهر تهران).فصلنامه  توسعه کارآفرینی، 10(3): 395-415. عابدی جعفری، حسن؛ تسلیمی، محمدسعید؛ فقیهی، ابوالفضل وشیخ زاده، محمد. (1390). تحلیل مضمون و شبکه مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در داده‌های کیفی. اندیشه مدیریت راهبردی، 5(2):151-198. مرکز توسعه تجارت الکترونیک. (1397). بررسی روند اخیر تجارت الکترونیک در ایران. تهران: وزارت صنعت و معدن.     Amaratunga, D., & Baldry, D. (2001). Case study methodology as a means of theory building: performance measurement in facilities management organisations. Work Study, 50(3), 95-105. Attride-Stirling, J. (2001). Thematic Networks: An Analytic Tool for Qualitative Research. Qualitative Research, 1(3), 385-405. Bajwa, S. S. (2017). Pivoting in Software Startups. Doctoral Thesis. Berrocal, J., Garcia-Alonso, J., & Murillo, J. (2016). The Fall and Rise of NimBees. 42th Euromicro Conference on Software Engineering and Advanced Applications (SEAA), (136-139). Limassol. Blank, S. (2007). The Four Steps to the Epiphany: Successful Strategies for Products that Win. CA: Cafepress.com. Blank, S., & Dorf, B. (2012). The Startup owner's manual. Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101. Buang, N. A. (2012). Entrepreneurs' Resilience. In P. T.-H. (Ed.), Entrepreneurship - Born, Made and. InTech. Card, J. (2015). Sink or swim: why some startups succeed and others don't. Retrieved from The Guardian: http: //www.theguardian.com CBInsights. (2018). The Top 20 Reasons Startups Fail. CBInsights. Retrieved from https: //www.cbinsights.com/research/startup-failure-reasons-top/ Duc, A., & Abrahamsson, P. (2016). Minimum Viable Product or Multiple Facet Product? The Role of MVP in Software Startups. Lecture Notes in Business Information Processing. 251. Cham: Springer. Edison, H. (2015). A Conceptual Framework of Lean Startup Enabled Internal Corporate Venture. Springer International Publishing, 607-613. Entrepreneur Weekly. (2016, January 24). startup failure by industry. Retrieved from Statistic Brain: http: //www.statisticbrain.com/startup-failure-by-industry/ Giardino, C., Wang, X., & Abrahamsson, P. (2014). Why Early-Stage Software Startups Fail: A Behavioral Framework. ICSOB, (27-41). Griffith, E. (2014, September 25). Why startups fail, according to their founders. Retrieved from Fortune: http: //fortune.com/ Mansfield, M. (2019, Mar 28). STARTUP STATISTICS – The Numbers You Need to Know. (Small Biz Trends) Retrieved from https: //smallbiztrends.com/2019/03/startup-statistics-small-business.html Marmer, M., Herrmann, B. L., Dogrultan, E., & Berman, R. (2012a). Startup Genome Report (A new framework for understanding why startups succeed). StartupCompass. Marmer, M., Herrmann, B. L., Dogrultan, E., & Berman, R. (2012b). Startup Genome Report Extra on Premature Scaling (A deep dive into why most high growth startups fail). StartupCompass. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook. Thousand Oaks: SAGE. Nobel, C. (2011). Why companies fail-and how their founders can bounce back. Boston: Harvard Business School. Retrieved from http: //hbswk.hbs.edu/item/6591.html Osterwalder, A., & Pigneur, Y. (2010). Business Model Generation: A Handbook For Visionaries Game Changers, and Challengers. New Jersey: John Wiley & Sons. Para, G. (2002). Enhancing the rigor of qualitative research: application of a case methodology to build theories of IT implementation. The qualitative report, 7(4), 1-34. Revzin, Y. (2015, March 5). The Major Reasons Startups Fail -- And How You Can Avoid Them. Retrieved from Forbes: https: //www.forbes.com/sites/theyec/2015/03/05/the-major-reasons-startups-fail-and-how-you-can-avoid-them/#1152eb402a2a Ries, E. (2011). The Lean Startup: How Today’s Entrepreneurs Use Continuous Innovation to Create Radically Successful Business. New York, NY: Crown Business. Terho, H., Suonsyrjä, S., Karisalo, A., & Mikkonen, T. (2015). Ways to Cross the Rubicon: Pivoting in Software Startups. SSU’15 workshop, PROFES’15, (555-568). Unterkalmsteiner, M., Abrahamsson, P., Wang, X., Duc, A., Shah, S., Bajwa, S., ... Yagüe, A. (2016). Software Startups. e-Informatica, 10(1), 89-124. Yin, R. K. (2014). Case study research, design and methods (5th ed.). Sage._||_